Promocje
Recenzje

W książce Architektura secesyjna w Galicji, na 100 stronach omówione zostało budownictwo secesyjne takich miast jak Kraków, Lwów, Przemyśl, Tarnów, Rzeszów, Sucha, Żywiec, Sanok, Nowy Sącz, Krosno i innych pomniejszych, znajdujących się przede wszystkim w Galicji Zachodniej.

Pierwszy rozdział to, krótka prezentacja secesji jako kierunku w sztuce a przede wszystkim w architekturze, ogólnych tendencji, założeń, najczęstszych form i jej stosunku wobec modernizmu.

W rozdziale drugim zaprezentowana została niezmiernie interesująca protosecesyjna twórczość Teodora Talowskiego, a przede wszystkim jego lwowskie i krakowskie realizacje. Jego dzieła przyrównane zostały do twórczości Antnio Gaudiego i Chralesa Mackintosha.

W Rozdziale trzecim zaprezentowane zostały najciekawsze obiekty secesji krakowskiej. Przede wszystkim projekty Sławomira Odrzywolskiego, Tadeusza Stryjeńskiego, Franciszka Mączyńskiego, Władysława Kaczmarskiego (m.in. gmach Teatru Starego, Towarzystwa Technicznego przy ul. Straszewskiego 28, Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych i inne), wreszcie po krótce zaprezentowane zostały wnętrza autorstwa Stanisława Wyspiańskiego.

W kolejnym rozdziale omówione zostały najważniejsze lwowskie obiekty. Zwłaszcza zaś działalność firmy J. Lewińskiego, dzieła Tadeusza Obmińskiego, Alfreda Zachariewicza (m.in. Dworzec Kolejowy) oraz innych lwowskich secesjonistów.

Następny rozdział, to zasadnicza cześć publikacji - szczegółowe omówienie standardowej architektury secesji Galicji Zachodniej, zwłaszcza zaś architektury prowincji, dotychczas w polskiej literaturze niemal zupełnie pomijanej, zaś bardzo interesującej i malowniczej. Pomimo, iż niewiele jest tu dzieł wybitnych, nie pozbawiona jest swojskiego uroku.

Kolejny rozdział to próba uchwycenia najistotniejszych cech dekoracji secesyjnej. Zarówno animalistycznej jak i roślinnej.

Wreszcie w zakończeniu dokonana zostaje próba uchwycenia najważniejszych zjawisk, określenia miejsca galicyjskiej secesji w stosunku do światowych centrów, autorzy poszukują jej wpływów i inspiracji. Całość wzbogacona jest o katalog najważniejszych obiektów, literaturę i indeks osób.

Na kolejnych stronach znalazło się około 200 ilustracji prezentujących omawiane obiekty.

Książka, podejmująca temat dotychczas niemal zupełnie nie znany, w założeniach swych ma być wstępem do dalszych, już szczegółowych opracowań. Jest ona przede wszystkim przeznaczona dla osób naukowo zajmujących się secesją jak i architekturą. Pisana jest jednak w taki sposób, aby była atrakcyjna także dla innych czytelników.

Prace nad książką rozpoczął Maciej Gutowski historyk sztuki, ostatnimi laty zajmujący się historią architektury, przez wiele lat prowadzący katedrę historii architektury na Politechnice Białostockiej. Autor kilku książek z historii sztuki m.in. Komizm w polskiej sztuce gotyckiej i Architektura szkół średnich w okresie rozbiorów oraz licznych artykułów. Jego prace nad książką przerwała nagła śmierć w roku 1998. Dokończenie opracowania powierzył swojemu synowi Bartłomiejowi Gutowskiemu, młodemu historykowi sztuki, który podjął się napisania tekstu i dokończenia prac inwentaryzacyjnych.